تبلیغات
سِجّین - تصویبنامه ی ایالتی و ولایتی برای روی کار آوردن بهائیان
 
سِجّین
إِنَّ كِتَابَ الفُجَّارِ لَفِی سِجّین (المطفّفین ۷)

یکی از برنامه های استعماری بسیار مرموز رژیم ستمشاهی که با دسیسه ی آمریکا انجام می شد این بود که غیر مسلمانان، در رأسشان بهائیان را بدون هرگونه منع قانونی بر پست های حسّاس کشور بگمارد، به طوری که آنها بتوانند نماینده ی مجلس شوند و در استان ها و شهرها بتوانند استاندار یا فرماندار یا بخشدار و یا شهردار و یا جزء اعضاء انجمن شهر و روستا یا رئیس انجمن گردند. البته این کار عملاً در سطح وزراء و مدیران کلّ در سطح بالا انجام شده بود، ولی کم کم می خواستند آنها در سطوح دیگر نیز زمام امور را به دست گیرند، بر همین اساس در تاریخ 14/7/1341 شمسی، دولتِ رژیم، لایحه ای را تحت عنوان " تصویب نامه ی انجمن های ایالتی و ولایتی " به تصویب مجلس فرمایشی شوراء و مجلس سنا گذراند؛ این تصویب نامه در اوائل نخست وزیری اسدالله عَلَم انجام گرفت. ماهیّت این تصویب نامه این بود که در قانون انجمن های ایالتی و ولایتی، سه موضوع که قبلاً وجود داشت حذف گردد و این سه موضوع عبارت بودند از: 1- قید ذکوریّت (مرد بودن) 2- مسلمان بودن 3- تنها سوگند به قرآن، بلکه به جای آن سوگند به کتاب آسمانی باشد.

خطیب بزرگ حجّه الاسلام محمّد تقی فلسفی(ره) می نویسد: " هدف آن بود که با اجرای انجمن های ایالتی و ولایتی، فرقه ی ضالّه ی بهائی را به طور قانونی بر سر کار آورند و از آن به بعد به تدریج فعّالیّت رسمی آنها برای تصرّف تمام اهرم های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی آغاز شود، زیرا اوّلاً این تصویب نامه قید اسلام نداشت، بنابراین بهائی، یهودی و مسیحی در این تصویب نامه با مسلمانان ایرانی هیچ گونه فرقی نداشتند، ثانیاً سوگند به قرآن، تبدیل به سوگند به کتاب آسمانی شده بود، این معنی راه را برای غیر مسلمانان باز می کرد تا یهود و نصاری به کتاب آسمانی خود سوگند یاد کنند و بهائی ها هم بگویند کتاب آسمانی ما " ایقان " است و به آن سوگند یاد می کنیم. و به جای قید ذکوریّت(مرد بودن) کلمه ی " باسواد " گذاشته بودند که اعم از زن و مرد است تا راه را برای انتخاب کردن و انتخاب شدن زنان – که در آن وقت معلوم بود چه زنانی منظور بودند – باز کند. "

علماء و مراجع وقت در رأسشان حضرت امام خمینی(ره) متوجّه خطر شدند، از هر سو با تلگراف ها، با اعلامیه ها و نامه ها و سخنرانی ها، اعتراض خود را اعلام نمودند؛ نزدیک بود شورشی عمومی در همه ی شهرهای ایران بر ضد رژیم پدید آید.

سرانجام، رژیم و دولت اسدالله عَلَم در تنگنا قرار گرفت و مجبور به لغو تصویب نامه ی مذکور شد و در تاریخ 7 آذر 1341 شبانه در جلسه ی خود، آن را غیر قابل اجرا دانست.

ولی قائد بزرگ حضرت امام خمینی(ره) این را کافی ندانست و فرمود: باید این موضوع از طرف دولت در جرائد رسمی کشور اعلام و منتشر گردد. دولت برای خاموش نمودن احساسات پاک دینی مردم ناگزیر شد که به این پیشنهاد نیز تن در دهد، از این رو به دستور دولت، روزنامه های عصر تهران در روز 10/9/1341 شمسی با تیتر درشت نوشتند: " تصویب نامه ی مورّخ 14/7/1341 قابل اجرا نخواهد بود. "

به این ترتیب مراجع تقلید و حضرت امام خمینی(ره) و مردم به پیروی از آنها، با هشدارها و اعتراض های خود نگذاشتند بهائی ها روی کار آیند و با قیام خود، تصویب نامه ای را که از سوی استعمار به نفع آنها طرّاحی شده بود، به زباله دان تاریخ انداختند.

مسلمانان به خصوص ملّت شریف ایران باید با کمال هشیاری و مراقبت و نگهبانی از انقلاب عظیم اسلامی، متوجّه باشند که مبادا خدای ناکرده به انقلاب آسیبی برسد و همان بهائیان و مزدوران استکبار جهانی بار دیگر برای تسلّط بر امور طمع کنند. و همواره یاد حضرت امام خمینی(ره) را گرامی بدارند که با مجاهدات خود، عزّت مسلمانان را حفظ کرد و نگذاشت که مسلمانان غیور ایران تحت سیطره ی بهائیان و مزدوران دیگر قرار گیرند.

 



نوع مطلب :
برچسب ها :





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
 
 
بالای صفحه